Ήρωες Σκυλογιάννης - Ευαγγελινέλης από τη μια, Κορκονέας από την άλλη.

Τα πρώτα ονόματα μάλλον δυστυχώς τα έχετε ήδη ξεχάσει, το άλλο έχει γίνει ήδη αρνητικό «σύμβολο».

Οι αστυνομικοί - στρατιώτες ενάντια στο κοινό έγκλημα, που πλήρωσαν με τη ζωή τους αυτή την επιλογή τους, σε αντιπαράθεση με τον (αστυνομικό) καταδικασμένο δολοφόνο.

Αστυνόμοι χιλιάδες στη Κερατέα και στις πορείες ενάντια στο μνημόνιο, αστυνόμοι ελάχιστοι σε δυο ρόδες ενάντια στις σφαίρες των γκάνγκστερς.

Αστυνόμοι απόφοιτοι των ελληνικών λυκείων και πιθανά υψηλόβαθμοι των πανελλήνιων εξετάσεων.

Ο ρόλος της αστυνομίας σαν ο φρουρός των συμφερόντων της άρχουσας τάξης και από την άλλη ο ρόλος των αστυνομικών ως υπερασπιστές του νόμου και των αδυνάτων.

Δεν ταιριάζει στην εποχή μας ο ρόλος του νεκρού ήρωα λοιπόν; Τα ιδανικά είναι σημαντικά και αυτοί που αναγνωρίζουν τις θυσίες είναι μόνο οι γνήσιοι Έλληνες "πατριώτες". (πόσοι θυμάστε τα ονόματα των παλικαριών που χάθηκαν;)

Αν καιγόταν ο ματατζής στη διαδήλωση από τη μολότοφ ή αν σκοτωνόταν ο διαδηλωτής από το γκλομπ, τα πράγματα θα ήταν πιο ξεκάθαρα με ποιους να πας και ποιους να αφήσεις;

Αν λοιπόν αφήνανε την αστυνομία να προστατεύει το δίκιο και την νόμιμη τάξη τότε νομίζω ότι δεν θα είχαμε κακοποιούς και οι φυλακές θα ήταν γεμάτες από πολιτικούς και από τους πατρόνες τους.

Οι πολίτες θέλουν την τάξη. Οι πολίτες είναι μαύροι, άσπροι, κίτρινοι και μπεζ, άντρες γυναίκες και παιδιά. Την κοινωνική αταξία και αναστάτωση την φέρνουν οι ασφαλείς κρυμμένοι. Αυτοί έχουν ή το χρώμα του χρήματος ή το χρώμα της πολιτικής.

Αυτές οι σκέψεις μου δημιουργήθηκαν μετά τη δολοφονία των δυο παιδιών, των φίλων μου, των παιδιών μας, των μαθητών και μαθητριών μας σε κάποιο σχολείο. Μαζί με την οργή μου, τις καταθέτω σήμερα, τώρα που το βράσιμο της ψυχής εξασθένισε, μαζί με τις μνήμες.

ΤΟΥΣ ΤΟ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ

Υ.Γ.1 Προφανώς τον (δυστυχή) Κορκονέα τον έβαλα για μια σύγκριση με τα μάτια των παιδιών. Ξέρω ότι δεν θέλουμε ούτε σαν φωτογραφία να τον βλέπουμε - δεν ταιριάζει έτσι κι αλλιώς.

Υ.Γ.2 Προφανώς αυτά έχουν σχέση με την παιδεία.

Ένας μήνας χωρίς τους ήρωες της ΔΙΑΣ

Πέρασε ήδη ένας μήνας από την άνανδρη εν ψυχρώ δολοφονία των δύο Ηρώων της ομάδας ΔΙΑΣ από αλλοδαπούς κακοποιούς. Δυστυχώς οι κακοποιοί κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι, αλλά υπάρχουν θετικές ενδείξεις ότι στενεύει ο κύκλος γύρω τους. Η Αστυνομία έχει στα χέρια της γενετικό υλικό των δραστών, οπότε σύντομα θα συλληφθούν.

Οι δύο νέοι έπεσαν θύμα ενέδρας που έστησαν τα αδίστακτα ανθρωποειδή σε τέσσερις νέους αστυνομικούς που τιμούν καθημερινά την πατρίδα τους, δολοφονώντας τον Γιώργο Σκυλογιάννη και τον Γιάννη Ευαγγελινέλη. Δύο νέους ανθρώπους που πέρασαν δυσκολίες στην ζωή τους, αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Δεν στράφηκαν στα ναρκωτικά, ούτε εντάχθηκαν στις ορδές των "μπαχαλάκηδων" που καταστρέφουν για να "αντισταθούν". Αλλά ακριβώς επειδή είχαν νοιώσει την ζωή στο πετσί τους, και δεν ήταν βολεμένα βουτυρόπαιδα των βορείων προαστίων, αποφάσισαν να συνεισφέρουν στο κοινό καλό. Και να στηρίξουν τον Έλληνα στο πιο δύσκολο πεδίο: εκείνο της καθημερινής μάχης με την παρανομία. Γιατί είναι πραγματικός πόλεμος αυτός που διεξάγεται καθημερινά στους δρόμους των Ελληνικών πόλεων. Από την μια η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, που τείνει πλέον να γίνει κανονική λαθροεποίκιση, έχει μετατρέψει γειτονιές σε άβατα γκέτο όπου δεν τολμάει να κυκλοφορήσει Έλληνας. Από την άλλη η ιδεολογική υποτέλεια του πολιτικού κόσμου στα αριστερίστικα φληναφήματα, έχει εκθρέψει κάθε είδους βία, ανομία, κατάλυση του δικαίου. Ξεκινώντας από τα πανεπιστήμια, που έχουν γίνει οχυρά λόγω του κατάπτυστου "ασύλου", ξεχύνονται οι κουκουλοφόροι της καταστροφής. Μόλις λίγες ημέρες πριν το τραγικό περιστατικό στον Ρέντη, ένας από αυτούς τους "αγωνιστές" είχε επιχειρήσει να κάψει ζωντανό έναν αστυνομικό στην πλατεία Συντάγματος. Κανείς δεν συγκινήθηκε. Είναι βλέπε "μη πολιτικά ορθό" να εφαρμόζονται οι νόμοι και να προστατεύεται η ζωή των ανδρών των σωμάτων ασφαλείας. Μέσα σε αυτό το κλίμα βρήκαν εύφορο έδαφος οι εισαγόμενοι κακοποιοί να εκτελέσουν τους δύο Ήρωες της ομάδας ΔΙΑΣ.

Μόνο που αυτή τη φορά η αντίδραση του κόσμου ήταν συγκινητική. Όλοι οι Έλληνες έδειξαν την συμπαράστασή τους σε εκείνους που καθημερινά δίνουν τη ζωή τους για να τους παρέχουν ασφάλεια. Έδειξαν ότι στέκονται δίπλα στον αστυνομικό που αγωνίζεται για εκείνους, ενάντια πολλές φορές σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα που υποθάλπει την ανομία. Και ακούστηκαν και πολλές σωστές προτάσεις ώστε να αλλάξει το καθεστώς που κρατά δεμένα τα χέρια του αστυνομικού όταν πρέπει να δράσει ενάντια στους κάθε λογής παράνομους. Υπογραμμίστηκε η ανάγκη να αποκτήσουν καλύτερο εξοπλισμό ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις συνεχώς δυσκολότερες συνθήκες. Και τέθηκαν και ζητήματα καλύτερης συνεργασίας και συντονισμού στο εσωτερικό της Αστυνομίας.

Δυστυχώς έπρεπε να φτάσει ο κόμπος στο χτένι, να χαθούν δύο ψυχές και να τραυματιστούν σοβαρά άλλοι δύο αστυνομικοί, για να γίνουν αυτά τα αυτονόητα. Έστω κι έτσι ας μην πάει χαμένη η θυσία των δύο νέων. Ας υπάρξει η αναγκαία σκλήρυνση στάσης απέναντι σε όσους δρουν στην ανομία.

Τους το οφείλουμε.

ένας Έλληνας πολίτης.

Υ.Γ. Έχουν προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου εκδηλώσεις μνήμης για τα 40, στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Όλοι εκεί!

Έγκλημα προαναγγελθέν!

Όσα συνέβησαν πριν από λίγη ώρα στο Ρέντη, είναι ανατριχιαστικά όχι μόνο λόγω της απάνθρωπης βιαιότητας, αλλά και για έναν ακόμη λόγο: ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΧΕ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙ!

Δεν ξέρω πως αλλιώς να το γράψω, αλλά όποιος έχει μάτια βλέπει: Κάποιοι έχουν βάλει στόχο τα Σώματα Ασφαλείας. Μόλις την περασμένη Τετάρτη κατά την διάρκεια της διαδήλωσης στο Σύνταγμα "κάποιοι" προσπάθησαν να κάψουν ζωντανό έναν αστυνομικό της ομάδας ΔΕΛΤΑ.

Φυσικά δεν συνελήφθη κανείς!

Σήμερα επανήλθαν, χάρις στην ατιμωρησία και την διάλυση που επικρατεί, και έβαλαν υψηλότερο στόχο: με καλάσνικωφ γάζωσαν αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ. Τους έστησαν ενέδρα κανονική και έριξαν στο ψαχνό.

Περιμένουμε τώρα να διαβάσουμε τα κροκοδείλια δάκρυα των πολιτικών... που αντί να θωρακίσουν τα Σώματα Ασφαλείας απέναντι στις τόσες απειλές που δέχονται, κάνουν ότι δεν ακούνε!

Η οργή ξεχειλίζει!